Emre Nalbantoğlu

Ve Emre Nalbantoğlu sahnede.
Bir gitar konuşur önce…Sonra bir hikâye sızar notaların arasından.
Rock’ın sert rüzgârı,folk’un toprak kokusu,blues’un yorgun kalbiaynı anda dokunur içimize.
“Dede müziği” dedikleri şey,belki de sadece hatırlamaktır:Bir anı, bir yüz, yarım kalmış bir cümleyi…
Şarkılar gelir, birbirine değerek,hiç acele etmeden,olması gerektiği gibi.
Neşeli ol ya da hüzünlü…Yeter ki gerçek olsun yaşadığın…
Bu gece bazen susacak zaman,bazen taşacak içimizden.Ama her anı, olduğu gibi kalacak:sahici.